บทที่ 46 17/2

“ผมขอถามเลยแล้วกัน ผมไม่รู้หรอกนะว่าทำไมคุณถึงยอมตกลงแต่งงานกับน้องชายของผมแต่ขอร้องได้ไหมอย่าทำให้เขาเสียใจอีก ช่วยรับปากผม” เพราะรู้ดีว่าหากตนคัดค้านการแต่งงานนี้อย่างไรหม่อมพ่อกับหม่อมแม่ทั้งสองพระองค์ก็คงไม่ยอมเป็นแน่ เขาจึงอยากจะให้แน่ใจว่าชายที่น้องของตนจะแต่งงานด้วยจะดีต่อน้องชายจริง ๆ

“อืม”...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ